Geçen gece shruti box'ımı aldım ve mantra söylemeye başladım. Saat 23:30 civarıydı. Bir ara saate baktığımda 05:00 olmuştu. Yatağa girdim ve uyudum. Eskiden biri bana bunu anlatsaydı biraz garip bulabilirdim. Bir insan altı saat boyunca aynı sesin içinde nasıl kalabilir diye düşünürdüm. Şimdi dönüp baktığımda ise asıl ilginç olanın mantra olmadığını görüyorum. İlginç olan, insanın bazı dönemlerde sessizliğe doğru çekilmesi. Belki sen de yaşamışsındır. Eskiden keyif aldığın şe

Tayland'da, Phangan Adası'ndaki ilk haftamdı. Bir kirtan gecesine gitmiştim. Ormanın içinde büyük bir çadır kurmuşlardı. İnsanlar mantralar söylüyor, gitarlar çalıyor, herkes kendi halinde müziğe eşlik ediyordu. İçeride Müslümanlar, Hristiyanlar, Budistler vardı. Birisi ilahi söylüyor, diğeri mantra. Kimse kimsenin neye inandığını umursamıyordu. Sadece birlikte şarkı söylüyorlardı. Kirtan bittikten sonra handpanimi alıp dışarı çıktım. Tam o sırada omzuma hafifçe bir el dokund

Bugün beyaz kargayla ilk defa bu kadar yaklaştık. Onu geçen yıl görmüştüm. İlk gördüğümde bir süre neye baktığımı anlayamamıştım. Çünkü beyaz bir karganın varlığından haberim yoktu. Karga dediğin siyah olurdu. O ise bembeyazdı. Sanki yanlışlıkla başka bir hikayeden çıkıp buraya gelmiş gibiydi. Bir hafta boyunca onu uzaktan izledim. Sonra bir gün videosunu çekmek istedim. Kameramı aldım ve dışarı çıktım. Yoktu. Ertesi gün tekrar baktım, yine yoktu. Sonraki günlerde de gözüm sü

Tayland'ın Phangan Adası'nda, sahilde handpan çaldığım bir gündü. Gün batımına yakın saatlerdi. Arkadaşlarla kumların üzerinde oturmuş, müzik yapıyor, sohbet ediyor ve arada sessizce denizi izliyorduk. Handpan çalmaya başladığımda genellikle birkaç dakika boyunca sadece notaları dinlerim. Sonra bir yerde kontrol kaybolur ve melodi kendi kendine akmaya başlar. O gün de öyle oldu. Gözlerimi kapatmış çalarken zamanın geçtiğini fark etmedim. Gözlerimi açtığımda, uzakta birinin da

Tayland yolculuğumda en uzun kaldığım ada Koh Phangan'dı. Adadaki ikinci günümdü. Burada Zen Beach diye bir yer var. Müzik yapanlar, yoga yapanlar, gün batımını izleyenler... Her akşam küçük bir festival gibi. Ben de handpanimi alıp hemen hemen her gün oraya gidiyordum. İlk zamanlar kenarda sessiz sessiz çalarken, birkaç hafta sonra beni ortaya alıp ritim tutturmaya başladılar. Fark etmeden müziğin içinde öğreniyordum. O ikinci gecemde saat gece ikiye kadar müzik yaptıktan so

Ve teslimiyet… “İşvara Pranidhana.” Teslimiyet, başına gelen ve değiştiremeyeceğin şeyler karşısında farkındalıkla direnç göstermemek demek