Üçlü serimizde meditasyonu konuştuk. Sonra Samadhi'yi konuştuk. Şimdi ise Yoga Sutraları'nın son durağına, yani yoganın nihai amacı olarak anlatılan Kaivalya'ya geldik. Samadhi'de zihin durulmaya başlamıştı. Peki ya sonra? Yoga burada bitmiyor. Şimdi sıra Yoga Sutraları'nın son kelimesinde. Kaivalya. İlk duyduğunda biraz sert geliyor. Yabancı bir kelime. Hatta insan, çok gizemli bir şey anlatacak zannediyor. Aslında Patanjali yine bizi ters köşe yapıyor. Modern yogada Kaivaly

Geçen yazıda meditasyondan bahsetmiştik. Hatta en sonunda şöyle demiştik. "Anda kaldığımız her an aslında bir meditasyondur. Bu mikrosaniyelerin, bir iki saniyelerin uzadığında, günlük hayatın içinde yaşamaya başladığın döneme de yogada Samadhi denir. Evet ama şimdi sen Samadhi yani aydınlanmayı, sabah kalkınca olağanüstü bir şey olacak, konfetiler yağacak, yoga müfettişi gelip Evet beybi samadhi'ye ulaştın, deyip üzerine krem şanti dökecek zannediyordun." Hadi devam edelim

Bu yazının sonunda meditasyonun ne olduğunu kavrayıp en derin meditasyonun nasıl yapıldığını öğreneceğiz. Aslında meditasyon yapılan bir şey değildir. Yani "meditasyon yapıyorum" dediğinde aslında meditasyon yapmış olmuyor insan. Bir de en derin meditasyon, genellikle hiç hazırlık yapılmadan olan meditasyondur. Burada kafalar biraz karışıyor, normal. Çünkü günümüz modern spiritüalizminde meditasyon kendini keşfetmek, gözleri kapayıp Buddha gibi oturmak olarak anlatılır. Gelin

Yoga deyince aklımıza ne geliyor? Bir olmak. Evrenle bütünleşmek. Sevgi olmak. Her şeyle bağlantıda hissetmek. Bunlar kulağa güzel geliyor. Bana da geliyor. Ben de uzun yıllar böyle biliyordum.

Üzülüyor musun? Bilgisayarımın başına oturup bloguma yazmadan önce aklımda başka bir konu vardı. Sonra Instagram'da gezinirken bir ayet gördüm. "İyi bilin ki, Allah dostlarına korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir." Bu cümleyi görünce aklıma Yoga Sutralar geldi. Çünkü yıllardır farklı kaynakları okurken fark ettiğim bir şey var: Kelimeler değişiyor ama bazen işaret ettikleri yer aynı oluyor. Dur hemen kafan karışmasın. Ne Müslüman olman gerekiyor ne de yoga bilmen. İstersen

Bugün beyaz kargayla ilk defa bu kadar yaklaştık. Onu geçen yıl görmüştüm. İlk gördüğümde bir süre neye baktığımı anlayamamıştım. Çünkü beyaz bir karganın varlığından haberim yoktu. Karga dediğin siyah olurdu. O ise bembeyazdı. Sanki yanlışlıkla başka bir hikayeden çıkıp buraya gelmiş gibiydi. Bir hafta boyunca onu uzaktan izledim. Sonra bir gün videosunu çekmek istedim. Kameramı aldım ve dışarı çıktım. Yoktu. Ertesi gün tekrar baktım, yine yoktu. Sonraki günlerde de gözüm sü

Tayland'ın Phangan Adası'nda, sahilde handpan çaldığım bir gündü. Gün batımına yakın saatlerdi. Arkadaşlarla kumların üzerinde oturmuş, müzik yapıyor, sohbet ediyor ve arada sessizce denizi izliyorduk. Handpan çalmaya başladığımda genellikle birkaç dakika boyunca sadece notaları dinlerim. Sonra bir yerde kontrol kaybolur ve melodi kendi kendine akmaya başlar. O gün de öyle oldu. Gözlerimi kapatmış çalarken zamanın geçtiğini fark etmedim. Gözlerimi açtığımda, uzakta birinin da

Yoga da, yamaları hayata geçirmeden, ağızınla kuş tutsan dahi ne meditasyonun derinliklerini deneyimleyebilirsin ne de ilahi olan bütünlüğü!

Yoga Nedir? Yıllardır yoga dersleri veriyorum. İlginç olan şu ki insanlar yoga deyince akıllarına genellikle aynı şey geliyor. Esnemek. Biraz daha bilenler nefes çalışmalarını ekliyor. Biraz daha bilenler meditasyonu. Ama bana sorarsan yoga bunların hiçbiriyle başlamıyor. Yoga, "Ben kimim?" sorusuyla başlıyor. Çünkü yoga aslında bedeni şekillendirmek için ortaya çıkmış bir sistem değil. İnsan kendisini sadece bedenden ibaret sanmasın diye ortaya çıkmış bir sistem. Patanjali,

“Zeynep, bana şu öğrendiğini anlatır mısın?” Tabii ki, anlatırım; ama sen de bana bir şey yap ki alma-verme dengesi sağlansın.